|
Yönetim
Sayın, Alaettin İZGİ'nin kendi Kaleminden
Muhterem Arkadaşlar,
Yazıma, hepinizi sevgi ile kucaklar, sağlıklı yaşamanızı temenni eder, işlerinizde çok başarılı olacağınıza inandığımı belirtmekle başlayacağım. Bursa’da, 12-Mayıs-1925 tarihinde 5 kardeşin en küçüğü olarak, doğmuşum. İlk ve Ortaokullardan sonra 1942 yılında gelip yerleştiğimiz İstanbul’da 1944/45 döneminde İstanbul Erkek Lisesinden mezun oldum.
Bir ara İstanbul Hukuk Fakültesinde okumaya çalıştım, ama gerek imkânsızlıklardan, gerek kapasitesizliğimden, okumaktan vazgeçip iş hayatıma (çalışmaya) başladım. 1948 senesinde yedek subaylıkta askerlik mesaimi bitirip, o zaman sadece İbrahim Uzel olan Makas ve Karoseri yapan eniştemin yanına (en büyük ablamın kocası) gelip çalışmaya başladım.
Çok zevkli ve verimli geçen 3 – 4 sene sonunda ayrılmak durumunda kaldım. 1956’da Evlendim ve Ebed 1957 de - Ezel 1961 yıllarında doğdular, o arada serbest çalıştım. Yeğenim Gaye Zapsu’nun eşi olan Pertev Zapsu tarafından Almanya’nın Münih kentine götürüldüm(1965).
Bir zaman sonra İkamet ve Çalışma izni alarak yalnız başıma işyeri açtım. O zamanlar Avrupa yolları çok kötü idi ve 3 - 5 firmanın kamyonu çalışırdı. Onlara da (kendi işim tekstil ve elektronik di) oto parçaları satarak işimi genişlettim. Derken gelen kamyonlara iş ve yük bulmaya ve dolayısı ile Nakliyeciliğe başladım.
Yıl 1968 o arada eniştem İbrahim Uzel vefat etti. Büyük ablam ısrarla İstanbul’a gelmemi istedi. Erkek olarak Ailenin başında bulunmamamı gerekçe gösterdi yıl 1970. Zaten çocuklarda yetişme yoluna girmişlerdi. 1972 yılında Almanya’dan Türkiye’ye gelerek (o zaman en uygun iş olarak ) UZEL Makine’nin Nakliye işlerine başladım.
Bahis konusu tarihte şimdiki, UZEL MAKİNE SAN.A.Ş., İbrahim UZEL ve Ortakları Ltd. Şti. idi. Diğer taraftan birçok firma ve fabrikanın nakliyesini yapıyordum, mesela Türkiye Yem Fabrikaları gibi. Derken piyasada tanındım ve aranan firma olarak çok büyük ısrarlarla dış nakliyeye de giriştim. Avrupa ve orta doğuda tanınan ve aranan bir isim oluşturdum.
Yalnız 1977 – 78 ve daha sonralarda telefonların çalışması bile çok zordu, İstanbul dan Ankara ile görüşmek için 1-2 gün bekleniyordu, en büyük lüksümüz Telex idi o da hatları düşürürsek. Fakat bu kadar yoğun çalışmaya bünyem dayanmayıp pes deyince bir kalp krizi geçirip hastaneye düştüm(1978 Şubat). O zamana kadar iş yerimin sadece yerini bilen oğlum Ebed Avusturya’da Üniversitede okuyordu. Tabi bu şartlarda alel acele İstanbul’a dönüp işin başına geçti. O ana kadar bir şoför arkadaşla konuşmamış herhangi bir şekilde muhatap olmamış olan Ebed’in bu işi nasıl becereceğini çok merak ediyorduk. Fakat 2-3 ay içerside sanki 40 yıllık nakliyeciymiş gibi rahat ve sağlıklı bir iş adamı olduğunu gösterdi. Daha sonra ben dış nakliyeyi de bıraktım.
Gördüğünüz ve yaşadığınız İZGİ İÇ – DIŞ NAKLİYA ve TİC. LTD. ŞTİ. Böylece doğdu ve gelişti. |
